Laguna Coloranda w Boliwii

    
    Jezioro położone jest w południowo – zachodniej części Boliwii.
Swoją nazwę "Czerwona Laguna" i interesujący kolor zawdzięcza charakterystycznym odmianom alg oraz czerwonemu osadowi. W zależności od pory dnia i roku, kolor wody zmienia swoją barwę od ciemnobrązowej po intensywnie czerwoną.
Laguna ściąga rzesze flamingów andyjskich, które przyciągają bogate związki mineralne zawarte w jej wodach.  Wody laguny są  płytkie,  ok. 1,5 m.  Laguna Colorada zachwyca swoim pięknem, a obecnie kandyduje  do Siedmiu Cudów Przyrodniczych Świata. 

 

biuro@wakacjenafali.pl 

www.wakacjenafali.pl 

Wyspa wielkości Belgii pływa po Oceanie Spokojnym

Na Oceanie Spokojnym w odległości około 1000 km od Auckland w Nowej Zelandii zlokalizowano ogromną pływającą wyspę. Nie jest to jednorodny twór, ale zbiór pumeksowych wysepek o wielkość całkowitej ponad 20 tysięcy kilometrów kwadratowych. 
Obszar, jaki zajmują, zbliżony jest do powierzchni Belgii - podało w piątek nowozelandzkie wojsko

Swobodnie pływający po oceanie   pumeks, czyli skały magmowe, rozmiarami przypominają piłeczki golfowe. "Skalny dywan" rozciąga się od archipelagu Tonga w Polinezji aż do wybrzeży Nowej Zelandii , a jego wymiary nowozelandzkie siły zbrojne szacują na ok. 463 km na 55,5 km.
W czwartek skały zostały zbadane przez 85 naukowców z nowozelandzkiego instytutu geologicznego, geofizycznego i nuklearnego GNS Science, którzy orzekli, że pumeks najprawdopodobniej powstał na skutek wybuchu podwodnego wulkanu. Według nich erupcja ta nie jest powiązana z erupcją wulkanu Tongariro w Nowej Zelandii, który w zeszłym tygodniu wyrzucał z siebie pył i kamienie.

"To najdziwniejsza rzecz jaką kiedykolwiek widziałem w ciągu 18 lat spędzonych na morzu" - powiedział jeden z członków załogi okrętu wojskowego, który zabrał grupę badaczy, by mogli przyjrzeć się temu niecodziennemu zjawisku. Opowiadał, że oświetlone reflektorami pumeksowe skałki odbijały białe promienie i przypominały lodowy szelf. Władze zapewniają, że dryfujący pumeks nie stwarza zagrożenia dla statków.

Pumeks to porowate wulkaniczne szkliwo formowane przez gazy podczas nagłego krzepnięcia lawy. Marynarze nowozelandzkich służb morskich twierdzili, że pierwszy raz w życiu widzą coś takiego. Podobne formacje pumeksu zaobserwowano ostatnio również na Morzu Czerwonym, w okolicy podmorskiej erupcji wulkanicznej w archipelagu wysp Zubair.   biuro@wakacjenafali.pl  www.wakacjenafali.pl

Jaskinia Sorek - Izrael

Główną atrakcją rezerwatu Avshalom, leżącego na zachodniej części Wyżyny Judejskiej, jest Sorek, jedyna udostępniona publicznie jaskinia w Izraelu. Została odkryta przypadkowo w 1968 r. przez robotników pracujących w pobliskim kamieniołomie. Pierwsi turyści zostali wpuszczeni do groty 9 lat później, kiedy zamontowano w niej drewniane ścieżki i specjalne oświetlenie.Stosunkowo niewielka jaskinia ma 83 m długości, 60 m szerokości i osiąga wysokość 15 m.

Swój wyjątkowy charakter zawdzięcza pięknym i różnorodnym formacjom naciekowym. Została ukształtowana przez wody powierzchniowe, żłobiące miękki wapień. Przez setki tysięcy lat pod naporem wody wapienny osad zaczął rozrastać się w formie smukłych stalaktytów i stalagmitów. Na szczególną uwagę zasługuje formacja Romeo i Julia. Wiele ze struktur naciekowych, tworzących poszczególne komnaty, wciąż ulega zmianie. Od czasu odkrycia Sorek, temperatura w jej wnętrzu wzrosła od 19 st.C do 24 st.C, co wskazuje na to, że naturalne procesy, zachodzące w jaskini, uległy zakłóceniu.

Wejście do jaskini jest płatne. W cenie zawarty jest pokaz slajdów i zwiedzanie z przewodnikiem. W piątki, kiedy nie odbywają się zorganizowane wycieczki, dozwolone jest robienie zdjęć.

Morze Martwe

Nazwa Morze Martwe od razu przywodzi na myśl ludzi, którzy z łatwością utrzymują się na wodzie. Opinie na temat tego, że jest to najgłębsze słone jezioro na planecie i znajduje się w najniższym punkcie na powierzchnie Ziemi, są zgodne z prawdą. Jednak wbrew powszechnemu przekonaniu, nie jest to najbardziej zasolony zbiornik wody na świecie. Jezioro Asal w Dżibuti i Don Juan na Antarktydzie mają większy poziom zasolenia. To właśnie sól sprawia, że w wodzie żyją wyłącznie wytrzymałe formy bakterii i mikrobów.

Morze Martwe leży w tektonicznym Rowie Jordanu, na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii. Jego wysoki poziom zasolenia jest efektem braku odpływów i minimalnych opadów deszczu. Większość wód wpływających do zbiornika jest bogata w minerały, które ulegają procesowi ewaporacji. W ostatnich latach, ze względu na wykorzystywanie Jordanu, powierzchnia morza uległa zmniejszeniu. Jego południowa część wysycha w takim tempie, że powstają tam słone pustynie.

Lecznicze działanie osadów błotnych wykorzystuje się, tworząc wokół zbiornika uzdrowiska. Na okolicznych terenach żyją gatunki zwierząt przystosowane do surowych warunków. Mieszkają tu wielbłądy, lisy, zające góralki i koziorożce skalne. Jest to także znakomite miejsce do obserwacji ptaków, które przelatują tędy w drodze do Afryki.

Zambia - Wodospady Wiktorii

 Wodospady Wiktorii nazywane były przez lokalne plemię Kololo „Mosi-oa-Tunya”, czyli „Dym który grzmi”. Pióropusze mgły unoszą się na odległość 65 km. Rzeka Zambezi płynie w szczelinach skał wulkanicznych, które powstały z bazaltowej lawy. W górnym brzegu rzeki woda płynie spokojnie, ale kiedy dociera do przełęczy, gwałtownie przelewa się przez jej krawędź i całkowicie zmienia swój charakter. Wodospady Wiktorii nie są ani najwyższym, ani najszerszym wodospadem na świecie, ale z pewnością jest to największa pojedyncza ściana wody. Podczas pory deszczowej z wysokości 108 m w ciągu minuty spada 546 m3 wody.

Wąwóz do którego wpada wodospad ma zaledwie 60 m szerokości. Turyści, którzy zdecydują się przejść ścieżką wzdłuż przeciwległej krawędzi muszą być przygotowani, że wrócą stamtąd cali mokrzy. Most Knife-Edge jest najbardziej wysuniętym punktem obserwacyjnym i zapewnia doskonały widok na główną część wodospadu, Boiling Pot i wschodnią kataraktę. Z mostu łączącego biegi rzeki rozpościera się natomiast panoramiczny widok na wodospady i wąwóz.

Od marca do maja, kiedy podnosi się poziom wody w rzece, ciekawym sposobem na zobaczenie tego cudu natury jest lot samolotem wzdłuż wąwozu nad wodospadem.

Jezioro Tanganika - Tanzania

Tanganika to to jedno z najstarszych jezior na Ziemi. Otoczone jest górami, a od zachodniego wybrzeża ścianami Wielkich Rowów Afrykańskich. Jest to najdłuższe jezioro świata i drugie pod względem głębokości. Od czystości jego wód zależy los 10 mln ludzi.
Do jeziora Tanganika wpływają dwie duże rzeki i mnóstwo mniejszych. Jego głównym odpływem jest rzeka Lukuga. Nadzwyczajna głębokość jeziora wynosząca maksymalnie 1470 m, utrudnia wymianę wody, co prowadzi do zubożenia dolnych warstw wody w tlen. Mimo tego Tanganika tętni życiem i posiada bogatą faunę endemiczną.
Do tej pory opisano ponad 1500 gatunków roślin i zwierząt występujących w jeziorze. Każdego roku odkrywane są nowe okazy, co sprawia, że jest to najbogatszy słodkowodny ekosystem na Ziemi. Około 600 przedstawicieli morskiej przyrody nie występuje nigdzie indziej na świecie. Wody jeziora zdominowane są przez sześć głównych gatunków ryb. Należą do nich między innymi ryba tygrysia i drapieżny okoń nilowy. Jezioro obfituje także w ryby pielęgnicowate, z których aż 98% to gatunki endemiczne. Te kolorowe wodne stworzenia są wyjątkowo popularne w przemyśle akwarystycznym. Żyją tu także liczne bezkręgowce, kraby, krewetki, meduzy i mięczaki. To wspaniały obszar dla badaczy, wędkarzy i nurków. Widoczność w pobliżu brzegu jest znakomita i często przekracza 20 m. Zanim jednak wpadnie się w zachwyt, należy pamiętać, że jezioro Tanganika zamieszkuje także krokodyl wąskopyski.
Warto też wiedzieć, że na południu Kigomy znajduje się legendarne miejsce spotkania Livingstone'a i Stanleya, oraz że na zachodnim wybrzeżu Che Guevara szkolił swoich partyzantów.
Rejs 98 letnim niemieckim parowcem MV Liemba, niewątpliwie też zapewni wiele wrażeń.

Park Narodowy Serengeti

  Powierzchnia równiny Serengeti, znajdującej się na obszarze Tanzanii i Kenii, wynosi 60000 km2. W 1951r. Na terenie 14763 km2 powstał Park Narodowy Serengeti, chroniący miliony zwierząt. Jego równiny pokryte są sawannami i lasami akacjowymi. Można tutaj zobaczyć trzy duże koty afrykańskie – lwa, geparda i leoparda – oraz ich potencjalne ofiary: zebry, gazele, bawoły i antylopy. Inne ssaki zamieszkujące te tereny to słonie, żyrafy, hipopotamy,nosorożce, hieny i pawiany. Zidentyfikowano tutaj także ponad 500 gatunków ptaków.

Serengeti w języku Masajów oznacza „bezkresne równiny”. To właśnie rozległość terenu, ułatwiająca życie zwierzętom, wpływa na popularność tego miejsca.

Jest to jedno z najlepszych miejsc na świecie do odbycia wycieczki safari! Dość popularnym sposobem jest podróż balonem.

Dwa razy do roku odwiedzający park stają się świadkami wspaniałego, naturalnego widowiska. Miliony zebr, bawołów i gazeli Thomsona migrują na równiny Masai Mara w poszukiwaniu wody i pożywienia. Widoku i odgłosu ogromnego stada zwierząt nie da się zapomnieć. Czas migracji zależy od pory deszczowej. Zazwyczaj wędrówka rozpoczyna się w kwietniu bądź maju a na przełomie października i listopada zwierzęta odbywają podróż powrotną.

698 165 466

690 988 696

biuro@wakacjenafali.pl

Tanzania – Kilimandżaro

Kilimandżaro to uśpiony stratowulkan w północno-wschodniej Tanzanii i najwyższa góra w Afryce. Z krateru Kibo wciąż wydostają się gazy, dlatego istnieje przypuszczenie, że 400 m poniżej leja znajduje się gorąca magma. Kibo jest najmłodszym i najwyższym z trzech wulkanów, które wchodzą w skład Kilimandżaro.

Pomimo bliskości równika i utrzymującego się od ostatniej erupcji ciepła, najwyższy szczyt Kibo (5895 m.n.p.m.), Uchuru przez cały rok pokryty jest śniegiem. Fakt ten może dziwić także ze względu na zmniejszającą się z każdym rokiem średnią ilość opadów i gwałtowne wycofywanie się lodowców.
Na wszystkie trzy szczyty prowadzą różne trasy wspinaczkowe. Kibo ma kilka szlaków odpowiednich dla nowicjuszy. Natomiast Mawenzi mogą zdobywać wyłącznie doświadczeni alpiniści.
Grupy wspinające się na góry w towarzystwie przewodnika zatrzymują się na noc w tutejszych chatach. Szałas Kibo, ostatni na drodze Marangu (jeden z najprostszych) znajduje się na wysokości 4720m. Większość podróżników, która dotrze tak wysoko decyduje się pójść dalej. Przed szczytem na brzegu krateru znajduje się punkt Gilmana, skąd zanim dotrze się do celu, można podziwiać wschód słońca.
Podczas wspinaczki daje się zauważyć rozbudowany układ pięter roślinnych. U podnóża znajdują się stepy, dalej rzadkie suche lasy, górskie lasy deszczowe, roślinność krzewiasta i łąki, a na końcu wieczne śniegi.
Najpopularniejszy okres na wyprawę to grudzień i styczeń, a unikać należy mokrych kwietnia, maja i listopada.
Piękne krajobrazy północnej Tanzanii i południowej Kenii sprawiają, że trudna wspinaczka warta jest każdego wysiłku.



Źródło: "501 najwspanialszych cudów natury"

Rezerwat Tygrysów Bengalskich Sunderbans

Rezerwat Sunderbans zajmuje obszar o powierzchni 2585 km2 na terenie delty Gangesu w Bengalu Zachodnim i jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jest to największy na świecie obszar namorzynowych lasów, który składa się z wysp i błotnych równin, poprzecinany setkami cieków wodnych. Indyjskie bagna mangrowcowe to najżyźniejsze mokradła na świecie. Na ich terenie występuje największa populacja tygrysów bengalskich, a także duże kolonie rezusów, czytali, dzików,wydr, krokodyli różańcowych, krabów królewskich, żółwi zielonych i szylkretowych. W regionie tym zaobserwowano także liczne węże i całą plejadę różnobarwnych, wodnych i lądowych ptaków.

Dwa razy w ciągu dnia w obrębie namorzynowych bagien dochodzi do powodzi, które utrudniają dostęp do rezerwatu. Tygrysy długo musiały przystosowywać się do amfibiotycznego siedliska. Aktualnie te dzikie koty są znakomitymi pływakami, potrafią przetrwać w słonym środowisku wodnym, a jeśli zajdzie taka potrzeba, żywią się rybami i żółwiami. Szybki wzrost liczby tygrysów na terenie rezerwatu jest wynikiem skutecznego przeciwdziałania kłusownictwu, wyrębowi drzew i rybołówstwu. Taka sytuacja ma jednak swoje minusy: wśród królewskich tygrysów bengalskich występują ludojady. Elektryczne środki odstraszające oraz systemy ostrzegawcze dla turystów i mieszkańców wsi, pozwoliły ograniczyć roczną liczbę ofiar z 40 do 10. Mimo istniejącego zagrożenia warto jest zobaczyć na tle intensywnej zieleni pomarańczowo-brązowego osobnika z czarnymi pręgami.

Wycieczka do Sunderbans to niezwykła przygoda. Ze stacji kolejowej w Canning trzeba znaleźć drogę do Sonakhali, skad odbywają się siedmiogodzinne rejsy do Gosaby. Stamtąd należy udać się rikszą do Pakhirali i przesiąść się na łódź, płynącą do rezerwatu. Widok tygrysa bengalskiego w bagiennym raju wynagradza wszystkie trudy podróży.

Światowy Dzień Pocałunku

Z pozoru mało to podróżniczy temat, aczkolwiek chcąc być Na Fali , nie możemy zapomnieć o jakże ważnym święcie!! Czasami zapominamy o tym jak ważny jest pocałunek, nie tylko dla zdrowia, związku, ale też samopoczucia, a nawet stanu majątkowego!;) Wakacje sprzyjają całowaniu się, zatem zapraszamy do lektury!;)

Światowy Dzień Pocałunku obchodzony jest 6 lipca, a 28 grudnia świętowany jest Międzynarodowy Dzień Całowania.

Dzień pocałunku powstał aby promować i zachęcać do całowania. W tym dniu w niektórych krajach organizowane są coraz popularniejsze maratony całowania, bicie rekordów w długości całowania i różne inne zabawy dla par.

Naukowcy co roku udowadniają, iż pocałunek przynosi same pozytywne rezultaty. W jego trakcie wzrasta puls, człowiek szybciej oddycha, do jego płuc dociera więcej tlenu, w mózgu uaktywniają się elementy odpowiedzialne za emocje, przez co wzrasta produkcja serotoniny, która to zapewnia dobry nastrój. Ludzie, którzy regularnie się całują, żyją nawet do 5 lat dłużej od tych co unikają pocałunków.
Szacuje się, że jeden pocałunek pozwala spalić od 50 do nawet 90 kalorii. Całując się, zatem nie tylko spalamy tkankę tłuszczową, ale również ćwiczymy 29 mięśni twarzy. Podczas całowania się wytwarza się również więcej śliny, która chroni zęby przed próchnicą.

Inni naukowcy przeprowadzając badania wśród amerykańskich milionerów, udowodnili, że osoby, które wychodząc codziennie do pracy i całowały w sposób namiętny partnera, były o wiele bogatsze, niż te które tylko całowały tylko w policzek lub czoło.
Średnio ciągu całego życia człowiek całuje się prawie 14 dni. Zapewne średnią zawyżyła para, która w 2001 roku ustanowiła światowy rekord w długości pocałunku – 30 godzin, 59 minut i 21 sekund.

 

biuro@wakacjenafali.pl 

69 81 65 466

www.wakacjenafali.pl