Dalajlama - boskość ucieleśniona

Dwa słowa, które składają się na tytuł tej świętej postaci doskonale opisują jej pozycję. Mongolskie słowo "dalaj"to "człowiek o głębokiej mądrości". A zatem dalajlama to człowiek obdarzony mądrością głęboką jak ocean. Uważa sie go także za istotę boską - absolutnego Buddę w ludzkiej postaci.
Od 1391 roku stanowisko wybranego przywódcy Tybetańczyków zajmowało 14 dalajlamów. Każdy z nich był ponoć wcieleniem swego poprzednika. Poszukiwanie następcy rozpoczyna się z chwilą śmierci panującego dalajlamy. Tybetańscy kapłani, kierując się znakami, snami oraz wskazaniami oficjalnej wyroczni, poszukują chłopca, który jest urodzony doskonale w chwili śmierci dalajlamy, ma określone cechy fizyczne i potrafi wybrać spośród zestawu przedmiotów te, które należały do poprzednika.
Obecnie panujący Dalajlama XIV, urodzony w 1935roku Tenzin Gyatso, został uznany za kolejnego władć, kiedy miał 2 lata, zaś na tron wstąpił kiedy miał 5lat.W 1959 roku musiał uciekać przed chińską armią do Indii. W Dharmsali w Indiach, gdzie powstała tybetańska kolonia, utworzył rząd na uchodźstwie. Ten dalajlama - czczony przez mnichów z tamtejszego klasztoru Namgyal, a także przez wiernych Tybetańczyków, którzy oddają mu cześć na odległość bądź pielgrzymują do Dharmali - za swą niestrudzona walkę o pokój na świecie i wolność Tybetu otrzymał w 1989 pokojową Nagrogę Nobla.

biuro@wakacjenafali.pl 

698 165 466 

Artykuł dostępny na naszej stronie po kliknięciu na logo 

Rezerwat Tygrysów Bengalskich Sunderbans

Rezerwat Sunderbans zajmuje obszar o powierzchni 2585 km2 na terenie delty Gangesu w Bengalu Zachodnim i jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jest to największy na świecie obszar namorzynowych lasów, który składa się z wysp i błotnych równin, poprzecinany setkami cieków wodnych. Indyjskie bagna mangrowcowe to najżyźniejsze mokradła na świecie. Na ich terenie występuje największa populacja tygrysów bengalskich, a także duże kolonie rezusów, czytali, dzików,wydr, krokodyli różańcowych, krabów królewskich, żółwi zielonych i szylkretowych. W regionie tym zaobserwowano także liczne węże i całą plejadę różnobarwnych, wodnych i lądowych ptaków.

Dwa razy w ciągu dnia w obrębie namorzynowych bagien dochodzi do powodzi, które utrudniają dostęp do rezerwatu. Tygrysy długo musiały przystosowywać się do amfibiotycznego siedliska. Aktualnie te dzikie koty są znakomitymi pływakami, potrafią przetrwać w słonym środowisku wodnym, a jeśli zajdzie taka potrzeba, żywią się rybami i żółwiami. Szybki wzrost liczby tygrysów na terenie rezerwatu jest wynikiem skutecznego przeciwdziałania kłusownictwu, wyrębowi drzew i rybołówstwu. Taka sytuacja ma jednak swoje minusy: wśród królewskich tygrysów bengalskich występują ludojady. Elektryczne środki odstraszające oraz systemy ostrzegawcze dla turystów i mieszkańców wsi, pozwoliły ograniczyć roczną liczbę ofiar z 40 do 10. Mimo istniejącego zagrożenia warto jest zobaczyć na tle intensywnej zieleni pomarańczowo-brązowego osobnika z czarnymi pręgami.

Wycieczka do Sunderbans to niezwykła przygoda. Ze stacji kolejowej w Canning trzeba znaleźć drogę do Sonakhali, skad odbywają się siedmiogodzinne rejsy do Gosaby. Stamtąd należy udać się rikszą do Pakhirali i przesiąść się na łódź, płynącą do rezerwatu. Widok tygrysa bengalskiego w bagiennym raju wynagradza wszystkie trudy podróży.