Alabastrowe Wybrzeże.

Alabastrowe Wybrzeże to pasmo kredowych klifów, usytuowane w Normandii na zachód od Dieppe. Jest częscią tej samej formacji, co Siedem Sióstr i białe skały Dover, znajdujące się po drugiej stronie kanału La Manche. Wybrzeże powstało ponad 65 mln lat temu z pozostałości po szkieletach miliardów morskich stworzeń. Kiedyś kredowe skały pokrywały większą część Wielkiej Brytanii, a obecnie ciągną się na północ w stronę Yorkshire i na południe do Basenu Paryskiego. Zawartość kredy w tutejszym podłożu jest tak duża, że obszar w głębi lądu określono mianem Pays de Caux (Kraina Kredy). Główne miasta tego regionu to Fecamp i Etretat, gdzie znajdują się najbardziej spektakularne skalne formacje. Przy zachodnim klifie Falais d'Aval fale ukształtowały kamienny łuk o nazwie Porte d'Aval. Ze szczytu tego urwiska turyści mogą podziwiać więcej skalnych struktur.
Region ten był ulubionym miejscem impresjonistów i innych malarzy. Degas i Matisse wielokrotnie uwieńczali na płótnie tutejsze klify i ich okolice. Francuski pisarz Guy de Maupassant przyrównał Porte d'Aval do słonia zanurzającego trąbę w morzu. Latem Alabastrowe Wybrzeże odwiedzają tłumy turystów, ale zimą można w spokoju podziwiać fale rozbijające się o ściany klifów.





Źródło: "501 najwspanialszych cudów natury"

Kocioł Gavarnie

W Parku Narodowym Pirenejów, tuż poniżej francusko-hiszpańskiej granicy, znajduje się kocioł Gavarnie. Cyrk w kształcie podkowy słynie z najwyższego w Europie wodospadu o wysokości 422 m. Dno kotła o wielkości 800 m zostało wyżłobione przez spoczywający w nim kiedyś pradawny lodowiec. Z okolic wodospadu można zobaczyć wznoszące się dookoła szczyty. Jedenaście wierzchołków wyrastających w pobliżu kotła osiąga wysokość powyżej 3000 m i tworzy poszarpany grzbiet, oddzielający Francję od Hiszpanii.

Warto zobaczyć Breche de Rolande, wyłom w jednym z grzbietów, znajdujący się w pobliżu kotła. Według legendy został on wybity przez siostrzeńca Karola Wielkiego.

Przez Gavernie prowadziła jedna z dróg pielgrzymkowych do Santiago de Compostella. W tej części Pirenejów istnieje kilka znakomitych pieszych szlaków, oferujących wspaniałe widoki. Na swojej drodze można spotkać kozicę pirenejską, zabawnie gwiżdżącego świstaka, oraz ptaki takie jak orzeł przedni, orłosęp, sęp płowy, trzemielojad, płochacz halny, siwerniak, świergotek nadmorski wieszczek i kruk. Latem pojawia się tu mnóstwo pięknych motyli.

Źródło: „501 najwspanialszych cudów natury”